Modül: Teori & Kulak Eğitimi
Göreceli perde, aralık tanıma ve akor kalitesini kulakla ayırt etme.
Ders hedefleri
Kulak eğitimi, doğuştan gelen bir yetenek değil. Müzisyenlerin "iyi kulağı var" dediği insanlar aslında sistematik biçimde belirli bir beceriyi geliştirmiş. Sen de geliştirebilirsin.
Mutlak perde (bir notayı referanssız isimlendirmek) çok nadir bir yetenektir ve öğretilemez. Göreceli perde ise öğrenilebilir: bir referans nota verildiğinde, diğer notaları onunla ilişkilendirerek tanımlayabilmek.
Profesyonel müzisyenlerin büyük çoğunluğu göreceli perde kullanır. Bir akor değişimini duyduklarında yeni sesi öncekiyle karşılaştırıyorlar ve aralarındaki aralığı seziyorlar - çoğu zaman farkında bile olmadan.
Her aralığı bildiğin bir şarkıya bağlamak, kulak eğitiminin en hızlı yoludur:
Bir aralığı duyduğunda bağladığın şarkı önce aklına gelir. Zamanla bu bağ zayıflar ve doğrudan tanıma devreye girer. Süreç bu şekilde işler.
Bu pratik kulak eğitiminin en temel becerisi. C akorunu çal ve tut. Sesini incele - açık, parlak, kararlı. Şimdi Am'i çal. Aynı teller neredeyse - ama bir şey daha karanlık.
Bunu sık pratik yap: birisi rastgele akor çalsın (ya da bir uygulama kullansın), sen majör mi minör mü olduğunu söyle. Çok düşünme. İlk tepkin genellikle doğru. Hız ve doğruluk birlikte gelişir.
Bireysel akorların kalitesini duymayı öğrendikten sonra, akorların nasıl hareket ettiğini izlemeye başlayabilirsin. I-V-vi-IV progression'ı (C majörde: C-G-Am-F) pop müziğin her yerinde. Bir majör akordan iki adım aşağıda bir minör akora geçiş duyuyorsan, büyük olasılıkla V'ten vi'ya geçişi duyuyorsun.
C majörden dört akor seç: C, F, G, Am. Ukulele'yi kayda al ve rastgele sırayla çal - her akor 4 vuruş, 8 tur. Kayıtı dinle ve ne çaldığına bakmadan duyduklarını yaz. Sonra kontrol et. Bunu her gün bir kez yap. İki haftada dikkat çekici bir ilerleme olacak.
Sıradaki ders: Modlara Giriş - majör gamın yedi modu ve her birinin yarattığı farklı ses rengi.
Sırada: Modlara Giriş
